Een hele eer voor mij en voor het bedrijf!
Van automonteur naar chauffeur
"De keuze om bij St vd Brink te gaan werken was niet zo moeilijk. Ik woon in Wormerveer en dit is voor mij een klein stukje fietsen. Ik kom uit een échte chauffeursfamilie. Mijn ooms en vader zijn ook allemaal chauffeur en ik ga zo vaak mogelijk met hen mee. Mijn vader werkte bij St vd Brink dus de keuze was snel gemaakt.
Alhoewel, snel... Vanuit school had ik eerst de keuze gemaakt voor de monteursopleiding. Uiteindelijk vond ik het teveel over elektra, accu's en techniek gaan dan over de motor en dat stond mij niet aan. Twee jaar geleden heb ik de overstap gemaakt naar de opleiding Chauffeur Wegvervoer en ben ik begonnen in het warehouse bij St vd Brink. Ik heb nu mijn C-rijbewijs op zak en ga door voor mijn CE-rijbewijs."
Gevoel van vrijheid
"Het leuke aan mijn BBL-stage bij St vd Brink vond ik de afwisseling. Doordat je meeloopt op verschillende afdelingen begrijp je beter hoe alles werkt. Laden en lossen vind ik leuk en ik ben het liefst de hele dag met auto’s bezig. Ik sta open voor nieuwe dingen. Tijdens mijn rijles heb ik bijvoorbeeld geleerd om met een camera te rijden in plaats van drie spiegels.
“Ik vind het chauffeursvak een mooi beroep vanwege de vrijheid. Je bent lekker op jezelf en bepaalt zelf hoe laat je pauze neemt. Ik houd van het contact met klanten. En als chauffeur ben je nooit uitgeleerd, er zijn zoveel taken in het transport. Ik ben begonnen op de bakwagen. Binnenkort ga ik onder begeleiding van een mentorchauffeur met een bibliotheekbus rijden. Dat is een trekker-opleggercombinatie. De eerste dag lijkt me wel spannend, al weet ik dat de mentorchauffeur mij de fijne kneepjes van het vak leert. Ik kan nog veel leren bij mijn werkgever en die ambitie heb ik ook. Tijdens de familiedag, een jaarlijks evenement dat St vd Brink organiseert, mocht ik op het werk even met een mobiele kraan ‘spelen’. Ik was meteen enthousiast. Zo’n kraan wil ik zeker leren besturen.”
NK Veiligste Chauffeur van Nederland Junior
“Afgelopen zomer vroeg mijn werkgever, Robert van den Brink, of ik het leuk zou vinden om mee te doen aan het NK Veiligste Chauffeur Junior. Het leek mij een hele eer om het bedrijf in de spotlights te zetten. Als deelnemers moesten we de besloten terreintoets doen die je ook bij je code 95 krijgt. Ik vond het absoluut niet makkelijk, het parcours was smal. En ik was zó gespannen…!”
“Ik dacht dat de andere kandidaten het beter en sneller hadden gedaan. Toch bleek ik de snelste. Ik had dat echt niet verwacht. Binnen acht minuten stond ik weer buiten de auto! Bij de uitreiking werd gezegd dat diegene met de meest speciale naam had gewonnen. ‘Dat zal ik dan wel zijn’, dacht ik direct. Ik vond het vooral mooi voor mijn baas dat ik won. En ik was trots dat ik St vd Brink kon laten zien dat alles wat ze mij geleerd hebben, van pas komt.”